Object implicit

Object.prototype.implicit = function(obj){
  for( var i in obj ){
    if( obj.hasOwnProperty(i) && typeof this[i] === 'undefined' ){
      this[i] = obj[i];
    }
  }
  return this;
};

Całkiem przydatna funkcja umożliwiająca łączenie dwóch obiektów. Działa podobnie do już opisanej przeze mnie funkcji update. Różnica polega na tym, że metoda implicit nie nadpisuje już istniejących właściwości obiektu.

Object update

Object.prototype.update = function(obj){
  for( var i in obj ){
    if( obj.hasOwnProperty(i) ){
      this[i] = obj[i];
    }
  }
  return this;
};

Funkcja update pozwala w prosty sposób rozbudować lub nadpisać dowolne właściwości obiektu.
Ponieważ funkcja operuje na referencji do obiektu, oraz zwraca tę referencję możemy z niej skorzystać na dwa sposoby.

Pierwszy z nich polega na utworzeniu obiektu i nadpisaniu/rozszerzeniu jego metod/wartości.

var obj = {
  a: 1,
  b: 2
};

obj.update({
  b: 3,
  c: 4
});

console.log(obj);

Drugi sposób to wywołanie metody update na naszym obiekcie w chwili jego utworzenia i zwrócenie na jego miejsce nowego obiektu.

var obj = {
  a: 1,
  b: 2
}.update({
  b: 3,
  c: 4
});

console.log(obj);

Domyślne parametry funkcji

Funkcja i domyślne jej parametry w JavaScript? JavaScript nigdy nie oferował mechanizmu nadawania domyślnych wartości niezdefiniowanym parametrom przy jej wywołaniu.

Można sobie z tą niedogodnością poradzić w całkiem prosty sposób i wiele osób tak to właśnie robi. Poniżej zamieszczam kawałek kodu.

var fn = function(a, b, c){
  a = a || 25;
  b = b || [2, 5];
  c = c || 'domyslny';
  alert(
    'liczba: ' + a + '\n' +
    'tablica: ' + b + '\n' +
    'string: ' + c
  );
};

fn(5, [1,2,3], 'test');
fn(5, [1,2,3]);
fn(5);
fn();

Działa całkiem nieźle. Co jednak jeśli wywołamy funkcję w poniższy sposób?

fn(0);

Funkcja wyświetla 25. Przecież wysłaliśmy 0 (zero). Dzieje się tak, ponieważ poniższa konstrukcja traktuje liczbę 0 jako wartość false, dlatego do zmiennej a przypisywana jest alternatywna wartość 25.

a = a || 25;

Skoro znamy już problemy wynikające z powyższych konstrukcji przejdźmy do rozwiązania problemu w inny, bardziej elegancki sposób.
Poniżej zamieszczam funkcję która pozwala ze zwykłej funkcji stworzyć funkcję przyjmującą domyślne parametry. Kod zawiera również funkcję testową oraz kilka jej wywołań.

Function.prototype.params = function(){
  var that = this,
      arg = [].splice.apply(arguments, [0, arguments.length]);
  return function(){
    return that.apply(this, [].splice.apply(arguments, [0]).concat(
        arg.slice(arguments.length)
      )
    );
  };
};

var test = function(a, b){
  alert(
    a + '\n' +
    b
  );
}.params(11, 22);

test(1, 2);
test(1);
test();

Stworzenie funkcji z domyślnymi parametrami jest teraz dziecinnie proste. Wystarczy zadeklarować dowolną funkcję a zaraz za nią wywołać naszą metodę z argumentami, które mają być domyślne.
Warto pamiętać o tym, że powyższe udogodnienie będzie spowalniać działanie skryptu. Każde wywołanie zwróconej funkcji powoduje wywołanie kilku dodatkowych instrukcji. Nadużywanie tego udogodnienia może okazać się nierozsądne, w szczególności w przypadku prostych, wielokrotnie powtarzanych funkcji.